ถ้าในโลกนี้ไม่มี สิ่งเตือนความจำให้คิดถึงอดีต
ไม่มีเพลงให้ได้ยิน ไม่มีรูปของสองเราสักใบ ให้เห็นยามห่างไกล

ทุกเรื่องราว ที่เกิดกับสองเรา ทุกนาที ไม่ว่าจะดีร้าย
จะไม่เลือนหายไป ตามวันและเวลา

ฉันจะเก็บความทรงจำ ไว้ใน ลมหายใจ ที่มีอยู่ จะดูแลให้ดี

ไม่ต้องมีของเพื่อเตือนความทรงจำ
เพราะมันไม่สำคัญ มากไปกว่า เก็บในลมหายใจ ตลอดไป

ถ้าในโลกนี้ไม่มี กระดาษให้ฉันเขียน เพื่อบันทึกอดีต
ไม่เคยได้ข้อความอีก ไม่ผ่านไปที่สองเราเจอะกัน ให้นึงถึงวันนั้น

......