เอมิกา's profileเ ห นื่ อ ย ก า ย เ ห ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
10/10/2006 วันอังคาร อีกครั้ง... ...ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ใจมันไม่ชิน กับชีวิตที่ไม่มีเธอ
แม้รู้ว่าเราจบกัน ทั้งๆที่เราไม่ได้พบเจอ
แต่ตัวฉันยังรอเธอเหมือนเดิม
ตั้งแต่ที่เธอจากฉันไป เธอเองก็คงจะรักใคร
แต่ฉันรักใครไม่ได้เลย
ฉันจะทำอย่างไร เมื่อใจอยากจะมีแค่เธอ ให้รักใครคงไม่ไหว
คิดเริ่มใหม่กี่ครั้ง แต่มันก็ยังทำใจไม่ได้...
มันยังไม่พร้อมจะมีรักใหม่ เพราะใจไม่คุ้นเคย
ชีวิตที่มีแต่เธอ เจอะเจอกันทุกวัน ทำให้รักเธอจนเคยตัว
วันนี้ไม่มีเธอแล้ว ตอกย้ำยิ่งทำให้ฉันยิ่งกลัว
กับชีวิตที่มันไม่เหมือนเคย
ตั้งแต่ที่เธอจากฉันไป เธอเองก็คงจะรักใคร
แต่ฉันรักใครไม่ได้เลย
ฉันจะทำอย่างไร เมื่อใจอยากจะมีแค่เธอ ให้รักใครคงไม่ไหว
คิดเริ่มใหม่กี่ครั้ง แต่มันก็ยังทำใจไม่ได้
มันยังไม่พร้อมจะมีรักใหม่ เพราะใจไม่คุ้นเคย
ตั้งแต่ที่เธอจากฉันไป เธอเองก็คงจะรักใคร
แต่ฉันรักใครไม่ได้เลย
ฉันจะทำอย่างไร เมื่อใจอยากจะมีแค่เธอ ให้รักใครคงไม่ไหว
คิดเริ่มใหม่กี่ครั้ง แต่มันก็ยังทำใจไม่ได้
มันยังไม่พร้อมจะมีรักใหม่ เพราะใจไม่คุ้นเคย
ไม่คุ้นเคย...
10/4/2006 - -หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่ ก็คงเปรียบได้กับฤดู คงเป็นฤดูที่แสนสดใส และถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป แต่ ถ้าวันหนึ่งวันไหน ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ ....ที่เฝ้ารอ
วันที่ 25ขับรถชนเกาะกลางถนน ต้นไม้เจ็ดต้นข้างทาง
ภายหลังต้องจ่ายให้แขวงการทางหลวง 7000 (ต้นละพัน)
รถพังยับเยิน
เราไม่เป็นไร
ทั้งหมดเพราะ "วูบ" เดียว จริงๆ
ง่วงอย่าขับนะ |
|
|
